چرا پنهان کنم؟ عشق است و پیداست درین آشفته اندوه نگاهم تو را می خواهم،ای چشم فسون بار! که می سوزی نهان از دیرگاهم چه می خواهی از این خاموشی سرد؟ زبان بگشا که می لرزد امیدم! نگاه بی قرارم بر لب توست که می بخشی به شادی ها نویدم! دلم تنگ است و چشم حسرتم باز چراغی در شب تارم برافروز! به جان آمد دل از ناز نگاهت فرو ریز این سکوت آشنا سوز!

آمد اما بی صدا خندید و رفت/ لحظه ای در کلبه ام تابید و رفت/ آمد از خاک زمین اما چه زود /دامن از خاک زمین برچید و رفت/ دیده از چشمان من پنهان نمود/ از نگاهم رازها فهمید و رفت/ گفتم اینجا روزنی از عشق نیست/ پیکرش از حرف من لرزید و رفت /گفتم از چشمت بیفشان قطره ای/ ناگهان چون چشمه ای جوشید و رفت/ گفتمش من را مبر از خاطرت/ خاطراتش را به من بخشید و رفت

سلام بهونه قشنگ من برای زندگی/ آره ، بازم منم همون دیونه همیشگی

فدای مهربونیات / چه می کنی با سرنوشت ؟

دلم برات تنگ شده بود ، این نامه رو واست نوشت .

حال منو اگه بخوای ، رنگ گلای قالیه / جای نگاهت بد جوری ، تو صحن چشمام خالیه

ابرا همه پیش منن ، اینجا هوا پر از غمه / از غصه هام هر جی بگم ، جون خودت بازم کمه

دیشب دلم گرفته بود ، رفتم کناره آسمون / فریاد زدم یا تو بیا ، یا منو پیشت برسون

فدای تو ، یه وقت شبا ، بی خوابی خستت نکنه/ غم غریبی عزیزم ، زرد و شکستت نکنه

چادر شب لطیفتو ، از روت شبا پس نزنی / تنگ بلوره آبتو ، یه وقت ناغافل نشکنی

اگه واست زحمتی نیست ، بر سره عهدمون بمون / منم تورو سپردمت ، دست خدای مهربون

راستی دیروز بارون اومد، منو خیالت تر شدیم / رفتیم تو قلب آسمون ، با ابرا همسفر شدیم

از وقتی رفتی آسمونمون ، پره کبوتره / زخم دلم خوب نشده ، از وقتی رفتی بدتره

فدای تو ، نمیدونی بی تو چه دردی کشیدم / حقیقتو واست بگم ، به آخر خط رسیدم

به خاطرت مونده یکی ، همیشه چشم براهته / یه قلب تنها و کبود ، هلاکه یه نگاهته

من میدونم ، من میدونم همین روزا ، عشق من از یادت میره

بعدش خبر میدن بیا که داره دوستت میمیره

عکسای نازنین تو ، با چند تا گل کنارمه / یه بغض کهنه چند روزه ، دائم در انتظارمه

تنها دلیل زندگی ، با یه غمی دوست دارم

وقتی تو نیستی چه کنم ، با این دل بهونه گیر

مگه نگفتم چشاتو ، از چشم من هیچ وقت نگیر

میگم شبا ستاره ها ، تا میتونن دعات کنن / نورشونو بدرقه ی ، پاکی خنده هات کنن